و خداوند بر روى آن زمين ، آن آب شور و تلخ و گنديده را هفت روز جارى كرد تا تمام نقاط آن را فرا گرفت و همه جاى آن را پوشانيد ؛ و سپس آن آب از آن زمين فرو كش كرد و خداوند از گل آن زمين برداشت و طاغيان و پيشوايان آنها را از آن آفريد . و پس از آن ، آن گِل را با ثفالهء طينت و گِل شما ممزوج كرد ؛ و اگر هر آينه آن طينت و گِل را به حال خود مىگذارد و با گل و طينت شما ممزوج نمىكرد ، آنان هيچگاه شهادتين را بر زبان جارى نمىكردند و نماز نمىخواندند و روزه نمىگرفتند و زكات نمىدادند و به حجّ نمىرفتند و اداءِ امانت نمىنمودند و حتّى در شكل و صورت نيز با شما مشابهتى نداشتند . و حقّاً براى مؤمن چيزى سخت‌تر و شكننده‌تر از آن نيست كه صورت دشمنش را همانند صورت خود ببيند . من عرض كردم : اى پسر رسول خدا ! خداوند با اين دو طينت و گل چه عملى انجام داد ؟ ! حضرت فرمود : اوّل با آن آب اوّل كه شيرين بود و آب دوّم كه تلخ بود ، اين دو گِل را ممزوج كرد ، و پس از آن آنها را خوب بهم ماليد و سپس مُشتى از آن برگرفت و گفت : اين براى بهشت است و باكى نيست ، و مشتى ديگر برگرفت و گفت : اين براى آتش است و باكى نيست . بعداً اين دو قبضهء گرفته شده را مخلوط كرد ؛ و بنابراين از سِنخ مؤمن و طينت او بر سنخ كافر و طينت او قرار گرفت ، و از سنخ كافر و